Посети ја Македонија

Камениот мост директно ги поврзува плоштадот Македонија и Старата чаршија: кратка прошетка меѓу две многу различни градски целини.

Меѓу декорациите на Шарената џамија има и приказ на Мека - необичен детал меѓу геометриските и растителните мотиви.

Горниот дрвен дел на Саат-кулата има своја приказна на оштетување и обновување; денешната целина не е недопрена од времето.

Во Рајчица монахињите рачно изработуваат митри - украсните капи што ги носат православните архијереи.

Кичево е крстопат на четири насоки: кон Полог, Охридско-струшкиот крај, Демир Хисар и Порече.

Името Брод упатува на премин преку река: Треска е дел и од географијата и од името на градот.

За сјајот на традиционалниот охридски бисер се користи емулзија добиена од крлушките на плашицата.

Струшкиот музеј почнал во 1928 година со природонаучно одделение и зоолошка поставка, пред да добие и други збирки.

Камерата на Манаки е зачувана во Државниот архив, во Битола.

Прилепскиот „Слон“ е составен од две природно споени карпи; не е скулптура изработена од човек.

Крушевските куќи се поставени амфитеатрално: планинскиот релјеф ја обликува самата слика на градот.

Името Демир Хисар значи „железна тврдина“ и е поврзано со железната руда во околниот крај.

Сарајот во Ресен чува збирка создадена од меѓународната керамичка колонија - зад дворската фасада има современа уметност.

Народниот музеј во Велес е основан во 1946 година и неговите први збирки вклучувале и книжевни ракописи.

Низ Кавадарци тече Луда Мара - река чие име звучи како лик од приказна.

Во Неготино винската традиција се претставува и преку музејска поставка и Галерија на вино.

Името Демир Капија е турски израз за „железна врата“ - природната клисура е вградена во името на градот.

Килисали, едно од старите имиња на Свети Николе, упатува на место покрај црква.

Занаетчискиот дом во Куманово е изграден во 1930 година за околу шест месеци, по иницијатива на локалните занаетчии.

Камените фигури во Куклица настанале со ерозија на вулкански материјал, а не со човечка скулпторска работа.

Манастирскиот комплекс „Св. Јоаким Осоговски“ има две цркви, а неговата приказна вклучува и долга ракописна традиција.

Исар се издига до околу 150 метри над коритото на Брегалница - доволно за поинаков поглед кон градот.

Кочанскиот ориз е запишан во националниот регистар на ознаки на потекло во 1999 година.

Современиот Пробиштип израснал како рударска и индустриска населба во периодот по Втората светска војна.

Виничките теракотни икони се релјефни претстави во печена глина, а не вообичаени икони насликани на дрво.

Калиманското Езеро е долго околу 14 километри, но е многу потесно - издолжена водена лента во релјефот.

Делчево го добило денешното име на 23 април 1950 година; претходно се викало Царево Село.

Пехчевските водопади се распоредени на повеќе водотеци во поширокиот предел - името не означува само еден пад на вода.

Беровското Езеро е вештачко: создадено е на Ратевска Река во 1970 година.

Струмичките карневалски празнувања вклучуваат и меѓународен фестивал на карикатура и афоризам.

Радовишката татлија е традиционален десерт што се подготвува со пресно сирење.

Во Гевгелија работела Филатура: тука свилените кожурци се преработувале во свилен конец.

Фолк Фест Валандово започнал во 1985 година и станал дел од музичкиот идентитет на градот.

Првата фаза на ветерниот парк Богданци има 16 турбини со вкупна инсталирана моќност од 36,8 MW.