„Тргнувам, за пет минути сум таму.“ А клучевите сè уште ги бараш дома.
Понекогаш навистина нè задржува нешто непредвидено. Но често го потценуваме времето што ни треба за уште една обврска, патот, паркирањето или последните работи пред излегување.
Да бидеш точен не значи никогаш да не задоцниш. Тоа значи да го сфатиш сериозно малиот договор: кога ќе кажеш дека ќе бидеш некаде, другата личност планира дел од својот ден врз основа на твојот збор.
Не постои едно правило за секое доаѓање.
Наместо универзално „дозволени се пет или десет минути“, размисли за природата на средбата и за договорот што сте го направиле.
Кога времето е точно одредено
Разговор за работа, лекарски преглед, претстава или состанок: пристигни доволно рано за да бидеш подготвен навреме. Понекогаш пет минути резерва се доволни, понекогаш не.
Кафе со пријател
Опуштената средба не значи дека договорот нема вредност. Ако ќе доцниш, извести штом дознаеш и кажи кога реално очекуваш да пристигнеш.
Покана во нечиј дом
Следи го времето што го предложил домаќинот. За вечера со заеднички почеток не претпоставувај дека е учтиво намерно да доцниш; за неформално собирање прашај ако не си сигурен.
Поентата: договорот и ситуацијата се поважни од однапред измислена бројка.
Ќе задоцниш. Што сега?
Не ти треба совршено оправдување. Ти треба чесна и корисна информација.
-
Извести штом дознаеш.
Ако во 17:40 гледаш дека нема да стигнеш во 18:00, јави се или испрати порака тогаш. Не чекај другата личност да те побара.
-
Кажи реално време.
Ако патот најверојатно трае дваесет минути, не ветувај десет. Подобро е приближна, искрена проценка отколку три пораки со „за малку“.
-
Остави избор.
Предложи да почне без тебе, да ја поместите средбата или да се договорите за друг ден. Не претпоставувај дека чекањето е единствената опција.
„Извини, ќе доцнам околу 20 минути. Очекувам да стигнам во 18:20. Ако не ти одговара да чекаш, можеме да го поместиме договорот.“
А кога ќе пристигнеш, признај го доцнењето без долг список со оправдувања. „Жал ми е што чекаше, погрешно го проценив времето“ е доволно добар почеток.
Ако ти си тој што чека?
И ти имаш право на сопственото време. Не мора да молчиш, ниту да глумиш дека ништо не ти пречи. Можеш да поставиш граница мирно, без прекор.
Можам да почекам уште десет минути, а потоа треба да одам. Кажи ми дали ќе успееш да стигнеш.
Следниот пат, пресметај кога треба да тргнеш - не само кога треба да стигнеш.
Пред следната средба пресметај време за подготовка, патување и мала резерва. Наједноставната навика е однапред да го одредиш моментот за излегување.
Овие часови се само пример. Твојот план зависи од растојанието и обврските. Ако нешто се промени, извести навреме.
Точноста не бара совршенство. Бара внимание кон времето што другиот го одвоил за тебе.