Родител на трибина
Поддршката не се гледа само во тоа што ќе кажеш. Се гледа и во тоа како седиш, реагираш, гледаш и молчиш додека детето игра.
Детето погреши. Ти автоматски се исправуваш на столчето. Ги креваш рацете. Се фаќаш за глава. Можеби ништо не кажуваш - но детето те гледа. И понекогаш твоето лице кажува многу повеќе од твоите зборови.
На трибината, родителот лесно станува втор тренер, втор судија и најгласен аналитичар. Но на младиот спортист најмногу му помага нешто друго: стабилен човек што не ја менува својата поддршка со секоја топка, поен или резултат.
Што детето чита од трибината?
Твојата реакција станува сигнал
Воздишка, гримаса или фаќање за глава може да му каже: „Ова беше страшно.“
Напнатоста се пренесува
Ако постојано стануваш, шеташ и нервозно реагираш, детето може да ја почувствува истата напнатост.
Премногу инструкции = премногу гласови
Тренерот кажува едно, родителот друго, а детето мора да одлучи кого да слуша среде игра.
7 правила на трибината
Не тренирај од публика
Без „оди напред“, „врати се“, „играј бекхенд“, „шутирај“. Тактиката му припаѓа на тренерот.
Не покажувај разочарување после грешка
Една неутрална реакција му помага на детето побрзо да остане во мечот.
Не влегувај во судење
Расправијата со судија го учи детето дека е нормално контролата да се бара надвор од себе.
Аплаудирај за добра акција, не само за резултат
Добра одлука, храброст и труд заслужуваат признание и кога поенот не е освоен.
Не споредувај со други деца
„Види го тој како игра“ ја менува трибината од поддршка во оценување.
Не реагирај на секој поен како да е финале
Колку е помирна трибината, толку помалку натпреварот изгледа како испит.
Биди ист родител и на 5:0 и на 0:5
Најсилната порака е стабилноста: твојата близина и однос не се движат со семафорот.
Што да направиш наместо тоа?
Наместо
- да даваш тактички инструкции;
- да расправаш со судија;
- да се фаќаш за глава после грешка;
- да коментираш со други родители колку е „лошо“;
- да го проверуваш семафорот после секоја акција.
Направи
- краток аплауз после добра акција;
- неутрално лице после грешка;
- остави го тренерот да води;
- почитувај ги противникот и службените лица;
- после мечот прво поздрави го детето, па анализирај подоцна ако воопшто треба.
На детето не му треба публика што го оценува. Му треба публика во која се чувствува безбедно да игра.
Кога победува
Не ја претворај победата во доказ дека „сега конечно покажал“.
Кога губи
Не се обидувај со лице и гестови да го „разбудиш“ од трибината.
Кога е изедначено
Остани ист. Неговиот натпревар не мора да стане и твој емоционален натпревар.
Трибина-check
Нема да давам тактички инструкции од публика.
После грешка ќе задржам мирна реакција.
Нема да расправам со судии, тренери или други родители.
Ќе го поздравам детето исто без разлика на резултатот.
Избери едно правило што најчесто го прекршуваш.
Не обидувај се да станеш „совршен спортски родител“ за еден ден. Избери една реакција што ќе ја смениш на следниот натпревар - на пример, без инструкции од публика - и држи се само до неа.